Anna Derlukiewicz, Interpelacja Nr 710 z dnia 7 października 2026r.

Płock, 6 październik 2026 r.

Anna Derlukiewicz

Radna Rady Miasta Płocka

INTERPELACJA

Przedmiot, temat interpelacji: Utworzenie Międzypokoleniowego Centrum dla Seniorów w budynku po Miejskim Żłobku nr 3 przy ul. Płoskiego 3.

Uzasadnienie:

W związku z potrzebami mieszkańców oraz przeniesieniem Miejskiego Żłobka nr 3 do budynku po byłej Szkole Podstawowej nr 3 przy ul. Kossobudzkiego, gdzie placówka funkcjonuje obecnie jako Miejski Żłobek nr 5, zwracam się w imieniu mieszkańców z prośbą o rozważenia nowego, społecznego wykorzystania budynku przy ul. Płoskiego. Chciałabym zaproponować utworzenie w tym miejscu Międzypokoleniowego Centrum dla Seniorów, którego oferta odpowiadałaby na rzeczywiste potrzeby mieszkańców m. in. Osiedla Łukasiewicza, Tysiąclecia, Miodowa, Winiary, a jednocześnie pozwoliłaby wykorzystać istniejącą infrastrukturę w sposób służący kilku pokoleniom mieszkańców.

Pomysł ten wynika z wcześniejszych rozmów i sygnałów otrzymywanych od mieszkańców, a także z potrzeby stworzenia w tej części miasta miejsca, w którym osoby starsze mogłyby nie tylko spędzać czas, ale przede wszystkim pozostawać aktywne, potrzebne i zaangażowane w życie lokalnej społeczności.

Kilka miesięcy temu zwracałam się z propozycją utworzenia miejsca dziennego pobytu dla osób w wieku 60+, w którym seniorzy mogliby spotykać się, uczestniczyć w zajęciach, warsztatach, spotkaniach edukacyjnych i rozwijać swoje zainteresowania. Potrzeba takiego miejsca jest nadal aktualna.

Funkcjonujące na terenie miasta placówki nie zawsze są dogodnie zlokalizowane dla mieszkańców wyżej wspomnianych Osiedli. Dla części osób starszych, szczególnie tych mających ograniczoną mobilność, pokonanie większej odległości do miejsca zajęć stanowi istotną barierę. Nie wszyscy seniorzy potrzebują przy tym wyłącznie opieki. Wielu z nich potrzebuje przede wszystkim kontaktu z drugim człowiekiem, poczucia przynależności, możliwości rozwijania swoich pasji i przekazywania wiedzy oraz doświadczenia kolejnym pokoleniom. Są wśród nich osoby samotne, których dzieci mieszkają w innych miastach lub prowadzą własne, niezależne życie. Dla takich osób lokalne miejsce spotkań może mieć znaczenie nie tylko rekreacyjne, ale również społeczne i integracyjne.

Proponowane Centrum nie powinno być postrzegane wyłącznie jako kolejna placówka dla seniorów. Jego ideą mogłoby być połączenie dziennej aktywności osób starszych z przestrzenią przeznaczoną dla dzieci i młodzieży, dzięki czemu powstałoby miejsce rzeczywistej wymiany doświadczeń i wzajemnego uczenia się. Seniorzy mogliby dzielić się z młodszymi pokoleniami swoją wiedzą, umiejętnościami, historiami i doświadczeniem życiowym. Dzieci i młodzież mogłyby z kolei pomagać seniorom w poznawaniu nowych technologii, obsłudze urządzeń cyfrowych czy korzystaniu z nowych form komunikacji.

Wspólnie można byłoby organizować m.in. warsztaty rękodzielnicze, artystyczne i kulinarne, zajęcia komputerowe i cyfrowe dla seniorów, spotkania z zakresu zdrowia, profilaktyki i bezpieczeństwa, zajęcia ruchowe i rekreacyjne, spotkania edukacyjne i poradnictwo, zajęcia muzyczne, teatralne i czytelnicze, międzypokoleniowe gry i zabawy, wspólne przygotowywanie uroczystości i wydarzeń lokalnych, spotkania dotyczące historii miasta i osiedla, wolontariat międzypokoleniowy, pomoc w sprawach cyfrowych, urzędowych czy dotyczących nowych technologii. W ten sposób seniorzy nie byliby jedynie odbiorcami usług, ale również aktywnymi współtwórcami oferty Centrum.

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że budynek przy ul. Płoskiego był dostosowany do potrzeb dzieci. Znajdują się tam rozwiązania i wyposażenie charakterystyczne dla placówki dziecięcej, takie jak m.in. przewijaki, place zabaw czy inne elementy infrastruktury przygotowane z myślą o najmłodszych. W przypadku utworzenia Centrum Międzypokoleniowego nie wszystkie te rozwiązania musiałyby zostać wyłączone z użytkowania. Przeciwnie, mogłyby zostać wykorzystane zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, ale w szerszej formule, służącej zarówno dzieciom, jak i seniorom. Dawałoby to możliwość stworzenia przestrzeni, w której poszczególne grupy wiekowe korzystałyby z budynku w sposób dostosowany do swoich potrzeb, a wybrane aktywności mogłyby odbywać się wspólnie.

Jednocześnie należy oczywiście przeprowadzić analizę techniczną, funkcjonalną i prawną budynku oraz określić zakres ewentualnych prac adaptacyjnych, tak aby przestrzeń była bezpieczna i dostępna dla osób o różnych potrzebach. Warto również zwrócić uwagę na różnicę pomiędzy udostępnieniem seniorom pojedynczej sali a stworzeniem kompleksowego miejsca aktywności.

Sala, która ma powstać na II piętrze budynku po byłej Szkole Podstawowej nr 3 przy ul. Kossobudzkiego, może być cennym uzupełnieniem miejskiej oferty. Nie musi jednak w pełni odpowiadać na potrzeby mieszkańców w/w Osiedli, którzy oczekują nie tylko miejsca do okazjonalnych spotkań, ale stałej, różnorodnej oferty porad, zajęć, warsztatów i codziennej aktywności.

Międzypokoleniowe Centrum mogłoby być miejscem otwartym przez większą część dnia, z ofertą dostosowywaną do potrzeb mieszkańców. Utworzenie takiego miejsca mogłoby przynieść szereg korzyści społecznych. Przede wszystkim pozwoliłoby przeciwdziałać samotności i izolacji społecznej osób starszych, zwiększać aktywność społeczną i obywatelską seniorów, tworzyć okazję do rozwijania zainteresowań i zdobywania nowych umiejętności, wykorzystywać wiedzę i doświadczenie osób starszych, budować relacje między mieszkańcami różnych pokoleń, tworzyć przestrzeń dla wolontariatu i wzajemnej pomocy, zapewnić seniorom dostęp do poradnictwa i zajęć bliżej miejsca zamieszkania, wspierać aktywne i zdrowe starzenie się, wzmacniać lokalną wspólnotę mieszkańców. Jednocześnie dzieci i młodzież mogłyby zyskać kontakt z osobami starszymi, możliwość poznawania historii i tradycji oraz korzystania z ich wiedzy i doświadczenia. Byłoby to zatem miejsce, w którym seniorzy nie byliby izolowani od pozostałej części społeczności, lecz pozostawaliby jej aktywną częścią.

Idea łączenia działań skierowanych do różnych pokoleń nie jest rozwiązaniem całkowicie nowym. Przykładem jest Centrum Międzypokoleniowe „Pogodna” w Swarzędzu, które jest miejscem spotkań i aktywności seniorów, dzieci oraz młodzieży. Oferta obejmuje m.in. zajęcia ruchowe, treningi pamięci i warsztaty psychoedukacyjne dla seniorów, a dla dzieci i młodzieży m.in. pomoc w nauce, zajęcia artystyczne, językowe i ruchowe.

Również w innych miejscowościach realizowane są inicjatywy łączące seniorów i młodsze pokolenia. Przykładowo w Lubinie realizowany jest projekt „Miasto z miedzi”, w którym młodzież współpracuje z seniorami z Domu Dziennego Pobytu przy tworzeniu wspólnego projektu artystycznego.

Także w ramach rządowych programów dotyczących seniorów wskazuje się na znaczenie aktywizacji społecznej, w tym wolontariatu międzypokoleniowego. Wcześniejsze doświadczenia programu „Senior+” obejmowały m.in. wspólne zajęcia seniorów z dziećmi i młodzieżą, warsztaty, występy artystyczne oraz działania edukacyjne. W Warszawie natomiast rozwijane są działania związane z integracją międzypokoleniową, czego przykładem jest funkcjonująca przy ul. Stalowej 29 Kamienica Międzypokoleniowa, której założeniem jest tworzenie warunków do spotkań i wymiany doświadczeń pomiędzy osobami z różnych pokoleń.

Warto również przeanalizować możliwość wykorzystania dostępnych programów zewnętrznych. Od 2026 roku realizowany jest wieloletni program „Aktywni Seniorzy - ASY” na lata 2026–2030, którego jednym z priorytetów jest rozwój dziennych form wsparcia. Program przewiduje m.in. możliwość tworzenia i wyposażania Dziennych Domów „Aktywny Senior” oraz Klubów „Aktywny Senior”. Co istotne, w 2026 roku na terenie województwa mazowieckiego dofinansowanie otrzymało łącznie 81 ośrodków wsparcia „Aktywny Senior”, w tym trzy nowe placówki. Dlatego zasadne wydaje się przeanalizowanie, czy planowane Centrum mogłoby zostać przygotowane w formule umożliwiającej wykorzystanie tego typu środków lub innych dostępnych źródeł finansowania.

Uważam, że decyzja dotycząca przyszłego wykorzystania budynku przy ul. Płoskiego powinna uwzględniać nie tylko kwestie techniczne i organizacyjne, ale również głos mieszkańców, ich potrzeby oraz oczekiwania.

Dlatego zwracam się z prośbą o przeanalizowanie przedstawionej propozycji. Być może właśnie w tym miejscu możemy stworzyć coś więcej niż kolejną placówkę. Możemy stworzyć lokalne miejsce spotkań, aktywności i wzajemnej pomocy, miejsce, w którym senior będzie mógł przyjść nie dlatego, że czegoś potrzebuje, ale również dlatego, że sam ma coś ważnego do zaoferowania innym. Warto wykorzystać istniejący potencjał budynku i stworzyć przestrzeń odpowiadającą na rzeczywiste potrzeby mieszkańców. Szczególnie że starzenie się społeczeństwa, samotność oraz potrzeba budowania lokalnych więzi są wyzwaniami, na które samorząd może odpowiadać poprzez tworzenie dostępnych, bliskich mieszkańcom miejsc aktywności społecznej.

Mam świadomość, że utworzenie nowej placówki wymaga analizy możliwości organizacyjnych, finansowych i lokalowych. Jednocześnie uważam, że warto już dziś rozpocząć rozmowę o tym, jak najlepiej wykorzystać budynek przy ul. Płoskiego i jak odpowiedzieć na potrzeby mieszkańców tej części miasta.

Proszę zatem o przychylne przeanalizowanie przedstawionej propozycji oraz o wsłuchanie się w głosy mieszkańców, którzy oczekują nie tylko infrastruktury, ale przede wszystkim miejsca blisko domu, dostępnego, otwartego i odpowiadającego na ich rzeczywiste potrzeby.

    Anna Derlukiewicz

    /-/