Anna Derlukiewicz, Interpelacja Nr 1925 z dnia 29 grudnia 2022r.
„Centra opiekuńczo–mieszkalne” dla osób dorosłych ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawnościPłock, 29 grudnia 2022 r.
Anna Derlukiewicz
Radna Rady Miasta Płocka
INTERPELACJA
Przedmiot, temat interpelacji: „Centra opiekuńczo–mieszkalne” dla osób dorosłych ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności.
Uzasadnienie:
W imieniu rodziców dorosłych dzieci z niepełnosprawnością zwracam się z prośbą o podjęcie stosownych działań w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności warunków bytowych w formie pobytu całodobowego lub dziennego w ramach rządowego Programu „Centra opiekuńczo – mieszkalne”.
Jeśli w przeszłości były czynione w tym kierunku starania proszę o informację kiedy składano wniosek i czy został pozytywnie rozpatrzony, ewentualnie na jakim etapie jest jego realizacja.
Natomiast jeśli nie czyniono żadnych kroków w tym kierunku proszę o informację, czy będzie składany wniosek. Jeśli nie, to jaki jest powód/powody do nieskorzystania z tego typu formy pomocy dla osób niepełnosprawnych.
„Centra opiekuńczo-mieszkalne” to trzeci program, po Usługach opiekuńczych dla osób niepełnosprawnych i Opiece wytchnieniowej, realizowany w ramach Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych. Fundusz został uruchomiony 1 stycznia 2019 roku i ma na celu wsparcie społeczne, zawodowe lub zdrowotne osób niepełnosprawnych. Z programu skorzystać mogą gminy i powiaty chcące utworzyć Centra opiekuńczo-mieszkalne lub zlecić ich prowadzenie organizacjom pozarządowym.
Osoby
niepełnosprawne, obok różnorodnego wsparcia (w tym w zakresie
potrzeb zdrowotnych, pielęgnacyjnych, zapobiegania wtórnym
powikłaniom, stymulowania
i rozwijania sprawności ruchowej,
kompetencji poznawczych oraz społecznych), powinny mieć zapewnioną
możliwość niezależnego i godnego funkcjonowania. Stąd wynika
konieczność stworzenia im szczególnych warunków podczas pobytu
dziennego lub całodobowego w Centrach.
Centra
poprzez wspólny pobyt uczestników w pozytywny sposób wpływają na
procesy uspołecznienia i nawiązywania relacji interpersonalnych.
Zaangażowanie w Centrach odpowiednich specjalistów pozwala na
stymulowanie kompetencji społecznych oraz podejmowanie przez osoby
niepełnosprawne aktywności na miarę posiadanego potencjału i
zasobów. Osoby niepełnosprawne, które nie mogą korzystać
z
usług w innych ośrodkach wsparcia powinny mieć możliwość
zamieszkiwania w nowo tworzonych Centrach.
Głównym celem programu jest pomoc dorosłym osobom niepełnosprawnym ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511 z późn. zm.) poprzez zapewnienie usług zamieszkiwania w ramach pobytu dziennego lub całodobowego.
Na podstawie odrębnych przepisów, uczestnicy programu mogą skorzystać z rehabilitacji i usług opiekuńczych, w tym specjalistycznych. Usługi opiekuńcze świadczone są przez całą dobę.
Program
jest realizowany w dwóch modułach. Pierwszy dotyczy utworzenia
Centrum.
W ramach tego modułu są finansowane zadania
polegające m.in. na:
budowie nowego budynku na terenie stanowiącym własność samorządu, a następnie jego wyposażenie m.in. w sprzęt rehabilitacyjny, systemy zabezpieczające przed pożarem, systemy monitoringu;
zakupie budynku przez gminę budynku, w którym utworzone zostanie Centrum, a także jego wyposażenie;
zmianie przeznaczenia całości lub tylko części istniejącego budynku, do którego samorząd posiada tytuł prawny poprzez jego przystosowanie do standardu Centrum i wyposażenie w niezbędne urządzenia.
W drugim module samorządy mogą uzyskać dofinansowanie na funkcjonowanie Centrum. W ramach tego modułu są finansowane zadania polegające na:
utrzymaniu działalności Centrum, w tym m. in. zabezpieczeniu dostaw podstawowych mediów (energia elektryczna, ogrzewanie, woda, ścieki, wywóz nieczystości etc.), opłacaniu podatków i opłat lokalnych, ubezpieczeniu budynku, zakupie usług, w tym wyżywienia dla uczestników Centrum, zakupie materiałów do pracy z uczestnikami programu;
ponoszeniu niezbędnych wydatków związanych z transportem uczestników Centrum;
pokrywaniu kosztów wynagrodzeń pracowników, w tym opiekunów nocnych.
Żeby przystąpić do programu, gminy muszą złożyć wniosek.
Gminy mogą starać się o dofinansowanie w wysokości nawet do 100 proc. całkowitego kosztu realizacji zadania.
Zainteresowane jednostki muszą złożyć wnioski do właściwego wojewody, który następnie przekazuje je do Ministra ds. zabezpieczenia społecznego. Gminy mogą składać wnioski o wsparcie z obu modułów programu.
Samorządy, które chcą tworzyć Centra będą mogły prowadzić je samodzielnie lub zlecić ich prowadzenie podmiotom, o których mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Dzieci z niepełnosprawnością, często osoby już w wieku dojrzałym, obarczone są wieloma nieuleczalnymi schorzeniami, od czterokończynowego porażenia mózgowego, przez choroby genetyczne typu autyzm, często z niepełnosprawnością intelektualną, która wyklucza ich z samodzielnego życia. Do tego dochodzą choroby współistniejące i niepełnosprawności sprzężone. Często ze względu na konieczność zapewnienia im bezpieczeństwa i ze względów praktycznych rodzice muszą podjąć decyzję o ich ubezwłasnowolnieniu.
Najczęściej matki podejmują się trudu ich wychowania, co wiąże się często z koniecznością porzucenia pracy zawodowej, bowiem niemożliwe jest pogodzenie jej z całodobową opieką. Niestety, niekiedy oznacza to również rezygnację z życia rodzinnego w pełnym tego słowa znaczeniu.
Rodzice dzieci niepełnosprawnych znajdują się w bardzo trudnym położeniu. Ich wiek, konieczność hospitalizacji i zapewnienia na ten czas opieki, zaawansowane choroby bliskie wszystkim seniorom i świadomość tego, co nieuchronne, sprawia, że patrzenie w przyszłość napawa ich lękiem, jeśli nie przerażeniem. Próby wyobrażenia sobie tego, co będą przeżywać pozbawieni ich pomocy, wsparcia, zrozumienia, empatii, a przede wszystkim miłości, są dla rodziców ciągłym cierpieniem.
Szansą staje się dla nich umieszczenie ich dzieci w „Centrach opiekuńczo – mieszkalnych”, które zgodnie z założeniami programowymi zapewniać mają oprócz wsparcia w zakresie potrzeb zdrowotnych, pielęgnacyjnych, zapobiegania wtórnym powikłaniom, stymulowania i rozwijania sprawności ruchowej, kompetencji poznawczych i społecznych - przede wszystkim możliwość niezależnego, samodzielnego i godnego funkcjonowania na miarę swoich potrzeb. To szansa na samodzielne i niezależne życie, a dla rodziców świadomość, że ich dzieci zostały potraktowane podmiotowo i z pełnym szacunkiem.
Warunki bytowe w „Centrach opiekuńczo-mieszkalnych” są o wiele korzystniejsze niż w Domach Pomocy Społecznej m.in. z uwagi na większy metraż przypadający na uczestnika programu, jednoosobowe pokoje z łazienkami.
Problem osób niepełnosprawnych istnieje i nadal się pogłębia. Świadczą o tym dane statystyczne. Liczba osób z różnymi niepełnosprawnościami i dysfunkcjami przyrasta z każdym rokiem. Im szybciej zostanie podjęta decyzja o udzieleniu wsparcia poprzez włączenie się do Programu, tym większa szansa na postrzeganie Naszego Miasta jako otwartego i przychylnego dla osób, dla których pomoc jest oceną naszego humanitaryzmu.
Anna Derlukiewicz
Dokumenty:
-
Odpowiedź 12 stycznia 2023, godzina 13:23
- Data publikacji: 3 lata temu (poniedziałek, 02 stycznia 2023, godzina 10:18)
- Osoba publikująca: Agnieszka Kopera
- Nadzór nad treścią: Agnieszka Kopera
- Ilość wyświetleń: 1 142
- Data ostatniej aktualizacji: czwartek, 12 stycznia 2023, godzina 13:23
- Historia aktualizacji
02 stycznia 2023, godzina 10:20 Aktualizacja dokumentu