Załącznik do Uchwały Nr 903/LIV/06
SPRAWOZDANIE ZA 2005 ROK Z DZIAŁALNOŚCI MIEJSKIEGO RZECZNIKA KONSUMENTÓW W PŁOCKU

Załącznik do Uchwały Nr 903/LIV/06
Rady Miasta Płocka z dnia
28 marca 2006 roku


 

 

SPRAWOZDANIE ZA 2005 ROK

Z DZIAŁALNOŚCI

MIEJSKIEGO RZECZNIKA KONSUMENTÓW

 W PŁOCKU

 

 

 

 

 

 

 

Przygotowała:
Eliza Błaszkiewicz
Miejski Rzecznik Konsumentów w Płocku

 

 


Płock, luty 2006 rok

 


Miejski Rzecznik Konsumentów w Płocku powołany został Uchwałą Rady Miasta z dnia 28.12.1999r. nr 455/XXI/99, na podstawie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 24.02.1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów (tekst jednolity Dz. U. z 1999r. Nr 52 poz. 547) oraz ustawy z dnia 24.07.1998r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. nr 106 poz. 668).
Do pracy Rzecznik przystąpił w dniu 03.01.2000r. Od dnia 01.05.2002r. w Biurze Rzecznika Konsumentów są zatrudnione 2 osoby (Rzecznik + Inspektor), obie w pełnym wymiarze czasu pracy.
Na podstawie art. 38 ust. 1 obowiązującej obecnie ustawy z dnia 15.12.2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. nr 244 poz. 2080) rzecznicy konsumentów są zobowiązani do przedkładania w terminie do 31 marca każdego roku, radzie miasta do zatwierdzenia, rocznego sprawozdania ze swojej działalności za rok poprzedni.
Kompetencje rzecznika konsumentów reguluje kilka ustaw, w tym przede wszystkim wspomniana wyżej ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Katalog tych kompetencji jest następujący:
1. Prowadzenie edukacji konsumenckiej, w tym w szkołach publicznych.
2. Prowadzenie bezpłatnego poradnictwa i informacji prawnej dla konsumentów w zakresie ochrony ich interesów.
3. Występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów.
4. Wytaczanie powództw na rzecz konsumentów w sprawach o ochronę ich interesów.
5. Wstępowanie, do toczących się postępowań sądowych w sprawach o ochronę ich interesów.
6. Składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony praw i interesów konsumentów.
7. Współdziałanie z właściwymi terytorialnie delegaturami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Inspekcji Handlowej oraz organizacjami, do których zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów.
8. Składanie wniosków do Prezesa UOKiK w sprawie ochrony zbiorowych interesów konsumentów, w tym wszczęcia postępowania antymonopolowego.
9. Wytaczanie powództw do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
10. Udzielanie obywatelom, także w innych formach pomocy prawnej, w zakresie ochrony praw konsumenta.
11. Występowanie w sprawach o wykroczenia na szkodę konsumentów, w charakterze oskarżyciela publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
12. Przedkładanie delegaturom UOKiK wniosków i sygnalizowanie problemów dotyczących ochrony konsumentów, które wymagają działań na szczeblach administracji rządowej

Prowadzenie edukacji konsumenckiej, w tym w szkołach publicznych.

  Od roku szkolnego 2000/2001, za zgodą dyrektorów szkół, Rzecznik prowadzi edukację konsumencką wśród młodzieży szkolnej. Program, kierowany jest do uczniów klas maturalnych płockich liceów ogólnokształcących i obejmuje 45 minutowe zajęcia dla każdej z klas, w celu przedstawienia najważniejszych regulacji prawnych dotyczących zakupów towarów, wzbogaconych o przykłady dostosowane do doświadczeń konsumenckich tej grupy wiekowej. Podczas zajęć, przedstawiane są także zadania Rzecznika Konsumentów, adres oraz numer telefonu, pod którym można znaleźć pomoc. W celu badania efektywności programu, uczestnicy otrzymują anonimową ankietę do wypełnienia. Pytania ankiety dotyczą zarówno informacji na temat dotychczasowych doświadczeń konsumenckich, jak i oceny przeprowadzonych zajęć.
  W 2005r. z programu skorzystało 8 liceów ogólnokształcących,  przy czym zaproszenia wystosowano do wszystkich tego typu szkół na terenie Płocka. Łącznie, zajęcia odbyły się w 44 klasach, a uczestniczyło w nich 1031 uczniów. W ramach pytań ankiety, uczniowie dokonali m.in. samooceny swojej wiedzy na temat praw konsumentów. Blisko 19 % uczniów oceniło swoją wiedzę jako dobrą lub bardzo dobrą. Około 38 % uczniów uznało, że przepisy konsumenckie zna na wystarczającym poziomie. Najwięcej osób, bo 43 % uznało, że prawa konsumenta zna słabo lub bardzo słabo.  Prawie połowa ankietowanych tj. 46 % oświadczyła, że miała w przeszłości problem konsumencki, jednakże większości tj.  prawie 68 % udało się załatwić sprawę pozytywnie. Około 38 % uczniów wiedziało, że istnieje w Płocku Biuro Rzecznika Konsumentów.  Jednakże tylko 2,5 % osób przyznało, że wcześniej z pomocy Rzecznika skorzystało, a 14 %, że z pomocy korzystał ktoś z rodziny czy znajomych. Jeżeli zaś chodzi o ocenę samych zajęć, to około 98 % ankietowanych oceniło je pozytywnie, akcentując zarówno życiową konieczność znajomości przepisów dotyczących spraw konsumenckich, jak również ciekawą i zrozumiałą formę prowadzenia zajęć. Powyższe dane są bardzo zbliżone do wyników ankiet z poprzedniego roku.
W 2005r. w ramach edukacji konsumenckiej szkoleni byli także przedsiębiorcy czyli „druga strona lady sklepowej”. Zajęcia takie przeprowadzono w 1 placówce handlowej, na prośbę jej kierownictwa, w celu podwyższenia poziomu obsługi klienta. Uczestniczyło w niej 5 osób. W tym miejscu warto zaznaczyć, że w poprzednich latach w przeszkolono większość personelu, placówkach handlowych, które wystąpiły o to do Rzecznika. Stąd obecnie, zmniejszyło  się zapotrzebowanie na tego typu zajęcia.
  
Prowadzenie bezpłatnego poradnictwa i informacji prawnej dla konsumentów w zakresie ochrony ich interesów. 

Udzielanie porad i informacji prawnej dla konsumentów prowadzone jest codziennie, w godzinach pracy Urzędu. W 2005r. udzielono łącznie 1832 porad, z czego 790 w ramach rozmów osobistych z konsumentami, zaś 1037 podczas rozmów telefonicznych. 5 porad zostało udzielonych mailem, w odpowiedzi na maila konsumenta. Forma kontaktu jest dowolna, a jej wybór należy do konsumenta. W szczególnych przypadkach, gdy udzielenie porady bezwzględnie wymaga zapoznania się z dokumentami, konsument kontaktujący się telefonicznie, zapraszany jest na osobistą rozmowę. Ogólna ilość porad, jest znacznie wyższa, niż w roku 2004 (1300 porad).
Wśród udzielonych 1832 porad, w 1699 przypadkach informacji zasięgali konsumenci. 81 porad udzielono podmiotom gospodarczym, przy czym pytania dotyczyły zarówno konkretnych reklamacji konsumentów, jak i problemów przedsiębiorców w relacjach z innymi przedsiębiorcami. Przy pierwszej grupie pytań, wskazywano przedsiębiorcy przepisy prawne odnoszące się do danej reklamacji. W pozostałych przypadkach, sugerowano przedsiębiorcy zasięgnięcie porady radcy prawnego lub adwokata.  Z kolei w 52 przypadkach, przedmiot sprawy nie dotyczył kompetencji Rzecznika Konsumentów np. skargi na działanie niektórych jednostek publicznych, spółdzielni mieszkaniowych czy sporów o charakterze prywatnym. Wówczas, osoby kierowane były do organów i instytucji właściwych, a jeżeli dana sprawa nie leżała w gestii żadnego organu – sugerowano zasięgnięcie porady u adwokata.
Najwięcej spraw, bo aż 1229  dotyczyło branży handlowej. Zdecydowanie mniej, bo 546 spraw dotyczyło działalności usługowej, a zaledwie 5 spraw branży budowlanej i produkcyjnej. Resztę zgłoszeń, stanowiły sprawy tzw. „inne” np. z zakresu ochrony danych osobowych, egzekucji komorniczej, spraw rodzinnych i karnych, trudnej sytuacji życiowej.
Z kolei, według rodzaju spraw, klasyfikacja przedstawia się następująco:
1. obuwie – 388;
2. odzież i wyroby tekstylne – 152;
3. usługi pralnicze – 50;
4. sprzęt AGD, RTV, komputerowy i telekomunikacyjny – 424;
5. meble i inne wyposażenie mieszkań i domów (np. stolarka okienna, drzwi, glazura, terakota, piec do ogrzewania itd.) –199;
6. pojazdy i usługi na pojazdach, części samochodowe – 121;
7. inne towary (np. biżuteria, zabawki, żywność, nagrobki, maszyna do szycia, wiertła, wędka, klisza fotograficzna, książka itp.) – 226;
8. sprawy mieszkaniowe (np. spory pomiędzy członkiem spółdzielni a spółdzielnią, konflikty we wspólnotach mieszkaniowych, spory w ramach umów najmu itp.) – 24;
9. zawieranie i rozwiązywanie umów np. umowy z punktami kasowymi o przekazanie pieniędzy, umowy dot. dostarczania mediów (woda, ciepło, energia), umowy zawarte na odległość (np. przez internet) i poza lokalem przedsiębiorcy (sprzedaż akwizycyjna), umowy o sprzedaż ratalną towarów, umowy kredytowe, umowy w tzw. systemie argentyńskim, umowy z operatorami telefonii komórkowej i z operatorami telewizji cyfrowej itp. – 206;
10. działalność przedsiębiorstw o pozycji dominującej – 6;
11. inne (np. usługi przewozowe i kontrola biletów, uszczerbek na zdrowiu, zaliczki i zadatki, w tym także sprawy nie należące do kompetencji Rzecznika Konsumentów np. z zakresu prawa pracy, prawa rodzinnego, karnego) – 36;
Na 1832, aż 432 sprawy miały charakter edukacyjny. Jest to znaczny wzrost tego typu pytań, w stosunku do lat ubiegłych, gdzie tego typu rozmowy dotyczyły ok. 100 przypadków. Należy jednak zaznaczyć, że często udzielane informacje, nie spotykały się z zadowoleniem konsumentów, którzy uważali, że w danej kategorii spraw powinni mieć uprawnienia, choć według przepisów prawa ich nie mają np. zwrot towarów niewadliwych.
 Reszta porad dotyczyła już konkretnych spornych sytuacji, przy czym w 504 przypadkach konsumenci zasięgali informacji jeszcze zanim zgłosili przedsiębiorcy reklamację towaru lub usługi, gdyż chcieli być do tych działań należycie przygotowani. Wówczas porada obejmuje najczęściej, poza przedstawieniem podstaw prawnych i procedur działania, także pomoc w postaci podania wzoru pisma do przedsiębiorcy. W 330 sprawach kontakt następował w trakcie procesu reklamacyjnego tj. gdy konsument już zareklamował towar lub usługę, ale wynik sprawy nie był jeszcze znany. Na tym etapie, porada dotyczy przedstawienia podstaw prawnych dla kierowanych roszczeń, a także ewentualne skorygowanie popełnionych przez konsumenta błędów lub przeoczeń – wówczas najczęściej dyktowane jest dodatkowe pismo do przedsiębiorcy. W 326 przypadkach sprawa dotyczyła już etapu, gdy roszczenia konsumenta zostały odrzucone przez przedsiębiorcę jako bezzasadne, a więc gdy pozostaje już właściwie tylko sądowa droga dochodzenia roszczeń. W tych przypadkach, konsumentowi udzielana jest informacja o podstawach prawnych roszczeń oraz podawana jest ścieżka dalszego postępowania (pismo do Rzecznika Konsumentów  próba polubownego załatwienia sprawy przez Rzecznika  Sąd), w tym wytyczne co do koniecznego materiału dowodowego.
Należy zaznaczyć, że od 2 lat, występuje znaczna przewaga kontaktów konsumentów na etapie przed zgłoszeniem reklamacji, w stosunku do etapu w trakcie rozpatrywania reklamacji i po jej odrzuceniu. Wcześniej, konsumenci najczęściej poszukiwali pomocy Rzecznika, na etapie po odmownym rozpatrzeniu reklamacji i często okazywało się, że z nieświadomości konsumenta zostały popełnione błędy, podczas zgłaszania reklamacji, które znacznie utrudniają, albo wręcz uniemożliwiają skuteczne dochodzenie roszczeń.
W 55 przypadkach, pytania konsumentów dotyczyły roszczeń w sposób oczywisty bezzasadnych np. ze względu na przedawnienie roszczeń, czy upływ terminów zawitych.
Pozostałe 185 sprawy, to przypadki nie podlegające Rzecznikowi Konsumentów, ze względu na ogólny brak właściwości, albo ze względu na to, że dla danej kategorii spraw konsumenckich i pokrewnych istnieje inna, wyspecjalizowana instytucja np. Rzecznik Ubezpieczonych, Bankowy Arbiter Konsumencki, Rzecznik Odbiorców Energii przy Urzędzie Regulacji Energetyki, Rzecznik Praw Obywatelskich, Inspekcja Handlowa, Sanepid, Urząd Skarbowy itd.

Występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów.

W 2005r. do Rzecznika Konsumentów wpłynęły 192 ( w roku 2004. – 99) wnioski o interwencję, ze względu na naruszenie prawa lub interesu konsumenta oraz o wyjaśnienie konkretnego zagadnienia. Dodatkowo, w 2005r. Rzecznik kontynuował prowadzenie 51 spraw wszczętych w latach przednich. Łącznie było więc 243 spraw, co stanowi znaczy wzrost ilości prowadzonych spraw w stosunku do lat ubiegłych (w  2004r. prowadzono łącznie 144 sprawy).
Ze względu na rodzaj spraw, klasyfikacja przedstawia się następująco:
1. obuwie – 62;
2. odzież i wyroby tekstylne – 4;
3. sprzęt AGD, RTV, komputerowy i telekomunikacyjny – 16;
4. meble i wyposażenie mieszkań (np. stolarka okienna, drzwi, systemy ogrzewania itd.) – 31;
5. pojazdy i usługi na pojazdach, części samochodowe – 8;
6. inne przedmioty (np. froterka, garnki, dekoder, rower, nagrobek, oprawki do okularów, filiżanki itd.) – 16;
7. spory z pralniami chemicznymi – 3;
8. zawieranie i rozwiązywanie umów (np. zawartych na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, w tzw. systemie argentyńskim, o usługi telefonii komórkowej, o usługi telewizji kablowej itd.) – 35;
9. działalność przedsiębiorstw o pozycji dominującej (np. przedsiębiorstwa energetyczne itd.) – 1;
10. inne (np. mandaty za jazdę bez biletu, usługi turystyczne, zawyżone rachunki za energię i telefon, kursy językowe, usługi fryzjerskie, nie przekazanie pieniędzy przez punkty kasowe itd.) – 67;
Przy temacie rodzaju spraw warto zaznaczyć, że poza typowymi sprawami, jakie od lat trafiają do Biura Rzecznika Konsumentów, w 2005r. wpłynęło 27 wniosków od osób poszkodowanych przez 2 punkty kasowe, które nie przekazały wierzycielom końcowym należności wpłacanych przez konsumentów na poczet m.in. czynszu, rachunków za energię, telefon itd.
Ze względu na wartość przedmiotu sporu, klasyfikacja przedstawia się następująco:
1. brak – 5;
2. nieznana – 7;
3. od 1 zł do 100 zł. – 36;
4. od 101 zł. do 200 zł. – 35;
5. od 201 zł. do 300 zł. – 38;
6. od 301 zł. do 400 zł. – 31;
7. od 401 zł. do 500 zł. – 8;
8. od 501 zł. do 600 zł. – 6;
9. od 601 zł. do 700 zł. – 3;
10. od 701 zł. do 800 zł. – 9;
11. od 801 zł. do 900 zł. – 2;
12. od 901 zł. do 1000 zł. – 7;
13. od 1001 zł. do 1500 zł. – 15;
14. od 1501 zł. do 2000 zł. – 9;
15. od 2001 zł. do 4000 zł. – 8;
16. od 4001 zł. do 6000 zł. – 7;
17. od 6001zł. do 10.000 zł. – 9;
18. od 10.001 zł. do 20.000 zł. – 2;
19. od 20.000 zł. do 30.000 zł. – 1;
20. powyżej 30.000 zł. – 5;
Po wstępnym przeanalizowaniu sprawy, poza przypadkami oczywiście bezzasadnymi, Rzecznik podejmował interwencję u przedsiębiorcy, wnioskując o polubowne uznanie roszczeń lub przedstawienie innych propozycji polubownego załatwienia sprawy. W razie odmownego załatwienia sprawy przez przedsiębiorcę, jest ona kierowana dalej na drogę postępowania sądowego. Może zdarzyć się i tak, że roszczenia konsumenta okażą się bezzasadne dopiero po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego. Niekiedy, postępowanie zostaje umorzone, a najczęstszą tego przyczyną jest wycofanie się konsumenta ze sprawy (na różnych etapach postępowania). Inną przyczyną umorzenia postępowania może być stwierdzenie przez Rzecznika braku podstaw dowodowych do skierowania sprawy do Sądu (zbyt duże ryzyko przegranej w procesie), przy czym dla dobra konsumenta podjęte zostały próby polubownego załatwienia sprawy. Były też sprawy, gdy Rzecznik udzielał odpowiedzi na zapytania prawne lub uznając się za niewłaściwego w sprawie – kierował sprawę do załatwienia do właściwego organu lub instytucji (najczęściej do rzecznika w innym powiecie).  Były też wnioski od przedsiębiorców przeciwko innym przedsiębiorcom, których Rzecznik informował o braku kompetencji do podjęcia działań interwencyjnych, na ich rzecz.
Według stanu na dzień 31.12.2005r. Rzecznik zakończył 151 spraw z 243.
Według sposobu załatwienia sprawy, klasyfikacja przedstawia się następująco:
1. Korzystnie dla konsumenta – 120, w tym 29 na drodze sądowej;
2. Niekorzystnie dla konsumenta – 2 (przegrane na drodze sądowej);
3. Zapytania prawne – 3;
4. Roszczenia bezzasadne – 7;
5. Niewłaściwie skierowane – 5;
6. Sprawy umorzone – 13;
7. Napisanie pozwu lub pism procesowych – 1.
Według wartości przedmiotu sporu, bilans spraw przedstawia się następująco:
1. Korzystnie dla konsumenta – 176.557,86 zł. (słownie: sto siedemdziesiąt sześć tysięcy pięćset pięćdziesiąt siedem złotych 86/100);
2. Niekorzystnie dla konsumenta – 20.154,74 zł. (słownie: dwadzieścia tysięcy sto pięćdziesiąt cztery złote 74/100);
3. Zapytania prawne – 7.794,93 zł. (słownie: siedem tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt cztery złote 93/100);
4. Bezzasadne – 2.926,11 zł. (słownie: dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia sześć złotych 11/100);
5. Niewłaściwie skierowane – 4.000 zł. (słownie: cztery tysiące złotych);
6. Umorzone – 16.071,39 zł. (słownie: szesnaście tysięcy siedemdziesiąt jeden złotych 39/100).
7. Napisanie pozwu lub pism procesowych – 110 zł. (słownie: sto dziesięć złotych).

Wytaczanie powództw na rzecz konsumentów w sprawach o ochronę ich interesów oraz wstępowanie, za zgodą konsumenta, do toczących się postępowań w sprawach o ochronę ich interesów.

Wytoczenie powództwa do Sądu jest konsekwencją braku woli stron co do polubownego załatwienia sprawy. Wówczas to, po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego (w czym uczestniczy także konsument), Rzecznik wytacza powództwo w imieniu i na rzecz konsumenta. W takim wypadku, proces cywilny nie wiąże się dla konsumenta z konsekwencjami finansowymi, bowiem nie ponosi on kosztów sądowych, ani kosztów postępowania w razie przegrania procesu (chyba że konsument przystąpi do postępowania – co zależy od jego woli). Rzecznik zaś, zwolniony jest od ponoszenia kosztów sądowych (te wykłada Skarb Państwa), ale ponosi ryzyko zapłaty kosztów procesu w razie przegranej sprawy (te płacone są ze środków Miasta Płocka).
Sygnalizuję, że od dnia 02.03.2006r., na skutek zmiany przepisów, rzecznicy konsumentów tracą zwolnienie od kosztów sądowych i wytaczając powództwo będą ponosić normalne koszty postępowania sądowego.
Z kolei, wstępowanie Rzecznika do toczącego się postępowania sądowego ma miejsce wówczas, gdy proces jest bardzo ryzykowny tzn. materiał dowodowy i argumenty prawne na tyle wątpliwe, że wszczęcie procesu może nastąpić tylko na ryzyko konsumenta. Wówczas, jeżeli po wysłuchaniu opinii Rzecznika o wątpliwych podstawach faktycznych i prawnych powództwa, trudnościach dowodowych  oraz skutkach finansowych wytoczenia i przegrania sprawy, konsument zdecyduje się na dochodzenie roszczeń przed sądem, Rzecznik przygotowuje pozew na nazwisko konsumenta. Następnie, po złożeniu pozwu przez konsumenta i opłaceniu wpisu sądowego, Rzecznik za zgodą powoda (konsumenta) wstępuje do toczącego się postępowania i zapewnia konsumentowi obsługę prawną podczas procesu. W tym wariancie konsument ponosi koszty sądowe, a w razie przegranej – koszty procesu.
W 2005r. Rzecznik prowadził łącznie 55 procesów sądowych ( w 2004r. – 43), w tym 47 wszczętych przez siebie. 35 powództw Rzecznik wytoczył w 2005r. Pozostałe 12 spraw, to procesy wszczęte w latach poprzednich i kontynuowane w 2005r.
Z kolei w 6 sprawach Rzecznik wstąpił w 2005r. do toczącego się postępowania z powództwa konsumenta oraz kontynuował prowadzenie 2 procesów, do których wstąpił w latach poprzednich.
Spośród w/w 55 procesów, na dzień 31.12.2005r. zakończono 31, a wynik spraw jest następujący:

1. Wynik sprawy korzystny dla konsumenta – 29, w tym:
A. Wyroki zasądzające – 21
B. Ugody – 5
C. Cofnięcie pozwu – 3 – we wszystkich przypadkach przyczyną cofnięcia pozwu było spełnienie roszczenia przez przedsiębiorcę na rzecz konsumenta, po wytoczeniu powództwa, ale przed terminem pierwszej rozprawy.
2. Oddalone powództwo – 2;

Według wartości przedmiotu sporu, bilans spraw przedstawia się następująco:

1. Wynik sprawy korzystny dla konsumenta – 45.900,31 zł. (słownie: czterdzieści pięć tysięcy dziewięćset złotych 31/100), w tym:
A. Wyroki zasądzające – 32.225,58 zł. (słownie: trzydzieści dwa tysiące dwieście dwadzieścia pięć złotych 58/100).
B. Ugody – 12.528,80 zł. (słownie: dwanaście tysięcy pięćset dwadzieścia osiem złotych 80/100).
C. Cofnięcie pozwu – 1.145,93 zł. (słownie: jeden tysiąc sto czterdzieści pięć złotych 93/100)
2.  Oddalone powództwo – 20.154,74 zł. (słownie:  dwadzieścia tysięcy sto pięćdziesiąt cztery złote 74/100).

Składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony praw i interesów konsumentów.

W 2005r. Rzecznik Konsumentów nie wnioskował w sprawie stanowienia lub zmiany przepisów prawa miejscowego.
W 2005r. Rzecznik wydał opinię dotyczącą zmiany przepisów prawa miejscowego tj. dot. limitów zezwoleń na rok 2006r. dla transportu drogowego taksówkami.

Współdziałanie z właściwymi terytorialnie delegaturami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Inspekcji Handlowej oraz organizacjami, do których zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów, w tym przedkładanie UOKiK wniosków i sygnalizowanie problemów dotyczących ochrony konsumentów, które wymagają działań na szczeblach administracji rządowej.

Współpraca z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów ma postać przede wszystkim wymiany informacji na temat nowych regulacji prawnych dotyczących ochrony konsumentów, konsumenckiego orzecznictwa sądowego, udostępniania materiałów szkoleniowych oraz konsultacji w zakresie zachowań przedsiębiorców naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Także, UOKiK dostarcza ulotki i broszury informacyjne, które następnie są wręczane w Biurze Rzecznika Konsumentów zainteresowanym osobom. Współdziałanie z organizacjami społecznymi przejawia się głównie w sferze edukacji i wymiany doświadczeń. M.in. Rzecznik otrzymuje Biuletyn wydawany przez Stowarzyszenie Konsumentów Polskich, stanowiący przewodnik po najnowszych regulacjach prawnych z zakresu ochrony konsumenta, najciekawszych sprawach oraz orzecznictwie sądowym. Ponadto, ze Stowarzyszeniem Konsumentów Polskich, Rzecznik współpracował także w zakresie rozpowszechnienia wśród nauczycieli, znających język angielski i chcących wprowadzać do nauczania elementy edukacji konsumenckiej, propozycji wstąpienia do  europejskiego programu edukacyjnego SOCRATES. Zawiadomienia, rzecznik rozesłał do wszystkich szkół gimnazjalnych i liceów ogólnokształcących (do tego typu szkół skierowane było zaproszenie) na terenie Płocka.
Jednocześnie, współpraca z innymi instytucjami ochrony konsumenta przejawia się także poprzez wspólny udział w seminariach i szkoleniach. W dniach 16 – 17.06.2005r. Rzecznik uczestniczył w Seminarium dla rzeczników konsumentów, zorganizowanym przez  Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Piszu. W dniach 14 – 15.12.2005r. Rzecznik uczestniczył w szkoleniu z zakresu procedur sądowych, zorganizowanym przez Stowarzyszenie Konsumentów Polskich.
Współpraca z Inspekcją Handlową przybiera głównie postać wniosków Rzecznika o przeprowadzenie kontroli u określonych przedsiębiorców lub o współdziałanie przy postępowaniu mediacyjnym na rzecz konsumenta. W 2005r. taka współpraca miała miejsce przy prowadzeniu 2 spraw.
W 2005r. Rzecznik złożył też 2 zawiadomienia do Prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez przedsiębiorców prowadzących działalność w postaci tzw. „systemu argentyńskiego”, na szkodę konsumenta. Prokuratura odmówiła wszczęcia postępowań.
W 2005r. Rzecznik, na wniosek Delegatury w Płocku – Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego oraz Oddziału Ewidencji Działalności Urzędu Miasta Płocka opiniował projekty zmian do rozkładów jazdy, lokalnych przewoźników autobusowych. Wszystkie zmiany zaopiniowano pozytywnie, z uwagi na brak zgłoszeń uwag mieszkańców Płocka, w tym zakresie.
W 2005r. Rzecznik podjął współpracę z innymi rzecznikami konsumentów, w zakresie poparcia idei zwiększenia połączeń kolejowych na trasie Płock  - Kutno oraz przywrócenia połączeń na trasie Płock - Sierpc. Postępowanie to, Rzecznik prowadził na wniosek konsumenta, który m.in. dostarczył listy ponad 530 podpisów osób, popierających te dążenia. Ponieważ większość tych podpisów złożyli mieszkańcy okolicznych powiatów, Rzecznik namawiał rzeczników konsumentów z Kutna, Gostynina, Sierpca oraz Powiatu Płockiego ziemskiego, do wystosowania poparcia do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego o uruchomienie połączeń kolejowych. Sprawa ta jest w toku.

Składanie wniosków do Prezesa UOKiK w sprawie ochrony zbiorowych interesów konsumentów, w tym wszczęcia postępowania antymonopolowego.

W 2005r. Rzecznik prowadził 11 spraw z zakresu ochrony zbiorowych interesów konsumentów. 10 spraw zostało wszczętych w 2005r., a 1 sprawę kontynuowano  w lat poprzednich. Podobnie, jak w przypadku spraw o ochronę indywidualnych interesów konsumentów, także w zakresie spraw o ochronę zbiorowych interesów konsumentów,  odnotowano znaczny wzrost ilości spraw. W roku 2004r. było ich 4. W 2005r. – 11. 7 spraw zostało zakończonych, 4 są nadal w toku.
Przedmiot spraw był następujący:
1. porozumienie cenowe przedsiębiorców – informację o sprawie pozyskano z publikacji prasowej. Sprawa dot. porozumienia cenowego płockich przedsiębiorców jednej branży, co do ustalenia cen minimalnych na usługi. Rzecznik po zgromadzeniu materiału w tej sprawie, przesłał dokumenty do UOKiK, przy czym UOKiK już wcześniej pozyskał informację o sprawie z innego źródła. Prezes UOKiK wszczął postępowanie antymonopolowe. Sprawa w toku.
2. zwiększenie ilości połączeń kolejowych na trasie Płock – Kutno oraz przywrócenie połączeń na trasie Płock – Sierpc - sprawa wszczęta na wniosek konsumenta, który w toku sprawy dostarczył listę ponad 530 podpisów osób, popierających te dążenia (większość tych podpisów złożyli mieszkańcy okolicznych powiatów). Dotychczas nie udało się uzyskać realizacji postulatów, przy czym sprawa jest w toku i co pewien czas, Rzecznik zasięga informacji w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Mazowieckiego o planowanych połączeniach.
3. nieprawidłowe oznaczenie dowodów wpłat – 2 sprawy dot. punktów kasowych, wszczęte na podstawie informacji uzyskanych od konsumentów. Punkty kasowe, przyjmując wpłaty stosowały pieczęć, nie zawierającą danych pozwalających na zidentyfikowanie osoby prowadzącej punkt kasowy. Oba punkty, po interwencji Rzecznika, zmieniły treść pieczątki, umieszczając na nich stosowne dane dot. osoby prowadzącej tę działalność gospodarczą.
4. wprowadzające w błąd opakowanie produktu spożywczego – sprawa wszczęta na podstawie informacji uzyskanej od konsumenta. Sprawa dot. opakowania produktu do smarowania pieczywa. Na opakowaniu umieszczono rysunek krowy, co sugerowało, że produkt jest naturalnym masłem, podczas gdy z podanego składu wynikało, że produkt zawiera 60 % tłuszczów roślinnych, a tylko 15 % masła. Sprawę przekazano do UOKiK, który nadal prowadzi postępowanie.
5. wprowadzająca w błąd reklama prasowa produktu elektronicznego – sprawa wszczęta na podstawie pisma konsumenta dot. nieprawidłowego wskazania ceny w reklamie prasowej (podano cenę netto, a powinna być brutto) oraz braku w standardowym wyposażeniu jednej z funkcji, która według treści reklamy, jest w każdym urządzeniu tego modelu. W wyniku kontroli Inspekcji Handlowej, został potwierdzony tylko jeden zarzut tzn. nieprawidłowe wskazanie ceny w reklamie prasowej. Jednakże, do wszczęcia postępowania o naruszenie zbiorowych interesów konsumentów, konieczne jest uprawdopodobnienie, że bezprawne działanie przedsiębiorcy godzi w zbiorowe interesy konsumentów, przy czym zbiorowym interesem konsumentów, nie jest suma indywidualnych interesów konsumentów. Tymczasem okazało się, że produkt, którego dot. nieprawidłowe oznaczenie ceną, jest towarem drogim, specjalistycznym, o bardzo wysokich parametrach i wydajności pracy, przeznaczonym dla firm intensywnie korzystających z tego typu urządzeń. Przeciętny „Kowalski”, ze względu na cenę i parametry nie będzie zainteresowany kupnem akurat tego modelu urządzenia, do prywatnego użytku. Wybierze zaś model znacznie tańszy, o parametrach bardziej adekwatnych do warunków użytku domowego. Z tych też względów, wobec braku spełnienia przesłanki naruszenia interesów konsumentów, w znaczeniu zbiorowym, sprawa została zamknięta.
6. wprowadzająca w błąd informacja o udzielanych rabatach na karcie reklamowej – sprawa wszczęta na wniosek konsumenta. Sprawa dotyczyła reklamy o udzielanych rabatach w wysokości 20 % ceny, zaś w rzeczywistości sprzedawca udzielał rabatu do 20% i tylko na wybrane towary. Sprzedawca, po interwencji Rzecznika, skorygował treść reklamy na odpowiadającą jego zamierzeniom, ale jednocześnie zobowiązał się, że posiadaczom poprzednich kart, będzie udzielał wskazanego w nich rabatu na wszystkie sprzedawane towary.
7. stosowanie nadmiernie wygórowanych cen – sprawa wszczęta na wniosek konsumenta dot. stosowania nadmiernie wygórowanych cen żywności, artykułów chemicznych i przemysłowych, przez sklep zlokalizowany na terenie zakładu zamkniętego. Sprawę weryfikowano porównując ceny identycznych towarów, według stanu z tych samych dni, stosowanych przez sklep na terenie zakładu zamkniętego oraz inne sklepy w Płocku. Lista była uzupełniana o towary wskazywane przez konsumenta, jako te, gdzie cena jest rażąco wysoka. Badanie cen, nie potwierdziło zarzutów – stosowane ceny, były zarówno wyższe, jak i niższe, jak i na tym samym poziomie, co w innych sklepach. Ceny wyższe, nie odbiegały rażąco w górę, od cen w innych sklepach.
8. nie wprowadzenie do produkcji mebla, podanego w katalogu producenta – sprawa wszczęta na wniosek konsumenta dot. umieszczenia w katalogu stołu, który następnie nie został wdrożony do produkcji, a co za tym idzie nie można go było kupić, choć były dostępne na rynku inne meble w tej linii stylistycznej. Producent wyjaśnił, że stół jako prototyp był wystawiony na targach i z uwagi na małe zainteresowanie klientów, nie został wdrożony do produkcji. Do wszczęcia postępowania o naruszenie zbiorowych interesów konsumentów, konieczne jest uprawdopodobnienie, że bezprawne działanie przedsiębiorcy godzi w zbiorowe interesy konsumentów, przy czym zbiorowym interesem konsumentów, nie jest suma indywidualnych interesów konsumentów. Tymczasem konsument, na którego wniosek wszczęto sprawę, pomimo pism Rzecznika, nie dostarczył oryginału katalogu (wcześniej okazał tylko kopię strony) w celu sprawdzenia, czy nie ma tam uprzedzenia, iż stół jest prototypem, ani też nie podał czy zna innych konsumentów zainteresowanych kupnem tego stołu, których interesy byłyby naruszone, poprzez niewdrożenie go do produkcji. Także, do Biura Rzecznika, nie zgłosił się nikt inny, pokrzywdzony w tej sprawie. Z tych względów, wobec braku spełnienia przesłanki naruszenia interesów konsumentów, w znaczeniu zbiorowym, sprawa została zamknięta.
9. naliczanie przez zarządcę budynków opłat za wodę w oparciu o wskazanie wodomierza głównego, a nie wodomierzy w poszczególnych lokalach  - sprawa wszczęta na wniosek zarządu osiedla. Według stanu prawnego, rozliczenie zużycia wody i odprowadzanych ścieków, następuje w oparciu o wodomierz główny, przy czym w badanej sprawie jeden wodomierz główny przypadał z reguły na jeden budynek wielolokalowy. Jeżeli różnica wskazań na wodomierzu głównym nie odpowiada sumie wskazań na wodomierzach w  poszczególnych lokalach, właściciel lub zarządca budynku, ma rozliczyć nadwyżkę lub niedobór, pomiędzy lokatorów. Właściciel lub zarządca dokonuje wyboru metody rozliczenia. Przyjęta metoda rozliczenia, na 1 osobę w lokalu, jest najbardziej miarodajna. Nie stwierdzono naruszeń i zamknięto sprawę.
10. brak na stronach internetowych regulaminu usługi operatora telefonii komórkowej, aktywowanej smsem – sprawa wszczęta na wniosek konsumenta dot. braku wiedzy o zasadach usługi, z uwagi na brak regulaminu na stronie internetowej operatora, przez co osoba dokonała chybionego, niekorzystnego finansowo wyboru usługi. Po kilku dniach, zanim Rzecznik podjął interwencję, konsument poinformował, że regulamin jest już dostępny na stronie operatora. Mimo to, sprawa jest nadal w toku i Rzecznik nadal monitoruje dostępność do treści regulaminów na stronie internetowej tego operatora.

Udzielanie obywatelom, także w innych formach pomocy prawnej, w zakresie ochrony praw konsumenta.

  W 2005r. Rzecznik realizował to zadanie, głównie poprzez pogłębianie wiedzy konsumenckiej wśród mieszkańców Płocka, we współpracy ze środkami masowego przekazu. Rzecznik kontaktował się ze środkami masowego przekazu przekazując porady konsumenckie, bądź zajmując stanowisko wobec konkretnego problemu konsumenckiego. Wymienić tu można tematy:
1. roszczenia odszkodowawcze – 17.01.2005r. Gazeta Wyborcza – Gazeta na Mazowszu
2. zasady reklamacji różnych towarów i usług – 28.01.2005r., 01.03.2005r., 08.03.2005r., 20.07.2005r., 12.09.2005r., 12.12.2005r. Gazeta Wyborcza – Gazeta na Mazowszu; 08.08.2005r. Radio Puls
3. porady na temat zakupów żywności – 17.03.2005r. Radio Puls, 03.12.2005r. Gazeta Wyborcza – Gazeta na Mazowszu
4. zasady oznaczania towarów ceną – 14.04.2005r. Gazeta Wyborcza – Gazeta na Mazowszu
5. umowy poza lokalem przedsiębiorstwa (akwizytorzy) – 22.12.2005r. Gazeta Wyborcza – Gazeta na Mazowszu
6. ceny paliw w Płocku – 01.12.2005r. Życie Płocka

  Ponadto, Rzecznik we współpracy ze środkami masowego przekazu popularyzował swoje Biuro oraz informował mieszkańców o swojej pracy. Były to publikacje  w Sygnałach Płockich oraz Radio PULS.

Wytaczanie powództw do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

  W 2005r. Rzecznik nie wytoczył żadnego powództwa w sprawach uznania postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

Występowanie w sprawach o wykroczenia na szkodę konsumentów, w charakterze oskarżyciela publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

  W 2005r. Rzecznik nie wystąpił w żadnej sprawie o wykroczenia na szkodę konsumentów w charakterze oskarżyciela publicznego.

Wydatki budżetowe

Rzecznik Konsumentów nie generuje dochodów do budżetu Miasta Płocka.
Jeżeli chodzi o wydatki budżetowe, to w 2005r. na realizację zadania 01/RK/P Ochrona interesów konsumentów, Rzecznik wydatkował łącznie 3.024,60 zł. (słownie: trzy tysiące dwadzieścia cztery złote 60/100) na koszty procesu oraz wypisy z Krajowego Rejestru Sądowego.

Metryka dokumentu
  • Data publikacji: 16 lat temu (wtorek, 04 kwietnia 2006, godzina 09:50)
  • Osoba publikująca: Konrad Kozłowski
  • Nadzór nad treścią: Konrad Kozłowski
  • Ilość wyświetleń: 2 695 244
  • Dokument nie był aktualizowany od momentu publikacji